Mummi back in Iceland

Jæja,
Sælt veri fólkið – orðið býsna langt síðan ég skrifaði nokkuð hérna enda búið að vera ansi mikið að gera hjá mér síðustu tvær vikurnar eða svo.
Flutningarnir heima gengu bara nokkuð vel held ég – enda hafði ég foreldra mína mér til aðstoðar og það sannaðist eina ferðina enn hvað þau eru miklir dugnaðarforkar þegar þarf að taka til hendinni. Íbúðin mín á Barónsstígnum var hrein og fín þegar ég afhenti leigjendunum mínum tveimur lyklana og keyrði svo heim á leið til Keflavíkur – skrýtið að “flytja” heim aftur eftir allan þennan tíma í eigin íbúð.
Ég kom svo til New York að kvöldi mánudagsins 16. ágúst og gekk ferðalagið bara mjög vel. –Ég hafði ansi skemmtilegan ferðafélaga í henni Sonju sem vinnur fyrir Kaffitár og við spjölluðum um heima og geima. Hún þekkir fullt af fólki í kringum mig og hafði sjálf frá mörgu að segja. –Hún er dómari í keppnum kaffibarþjóna og var núna á leiðinni til Mexico að dæma í keppni þar og ætlaði svo að fara út á land þar og hitta kaffibændur og ferðast um hin ýmsu héruð Mexico.
Meðleigjendur mínir Wesley og Jeffery eru mjög fínir. Ég er semsagt búinn að spjalla við Wesley á netinu í ein 3-4 ár núna og við hittumst í fyrsta skipti augliti til auglitis þegar ég kom labbandi í gegnum hliðið á JFK flugvelli síðastliðinn mánudag. Ég næ fínum tengslum við þá báða og ég held þetta verði bara fínt hjá okkur. Við fórum á miðvikudagsmorgun og skrifuðum undir leigusamninginn við Nathaniel sem er semsagt eigandinn að húsinu. Mér líst vel á hverfið þar sem við komum til með að búa – rólegt og snyrtilegt á New York mælikvarða. –Almennt séð er mikið rusl á götunum hérna og fólk ekkert endilega að henda í ruslaföturnar hehehehe. Maður verður náttúrulega líka að taka með í reikninginn fólksfjöldann, einar 6-7 milljónir manna sem búa hérna í borginni. Ég set myndir hérna inn þegar þær koma.
Ég og Jeffery –hinn meðleigjandinn- ætlum að fara núna í vikunni og skoða rúm – hann þarf líka að fá sér rúm og við spörum sendikostnað með því að kaupa báðir á sama stað. 1800MATRESS
Jafnvel spurning hvort við náum niður verðinu ef við kaupum tvö rúm. Ég fékk að gista hérna í gömlu íbúðinni hans Wesley og satt best að segja hlakka ég mikið til að komast í mitt eigið herbergi... Fötin mín eru ennþá bara í ferðatöskunum mínum og ég sef hérna á sófanum í stofunni. Verður voða gott að komast í smá privacy og geta komið sér almennilega fyrir.
Laugardaginn fór ég út á Coney Island með Siggu Birnu minni sem var hérna í heimssókn. Hún lærði við NYU kláraði 2001 en á víst eftir að klára BA ritgerðina sína. Það mun vera næst á dagsskrá. Coney Island er mjög amerískt fyrirbæri – einhversskonar tívolí, strönd, skemmtigarður hérna í útjaðri Brooklyn. Ég á örugglega eftir að fara þarna aftur – skemmtilega skrýtið fyrirbæri. Við sátum á rússneskum veitingastað þarna útfrá þegar þrumuveður gekk yfir og var það mjög skemmtilegt að fylgjast með. Fyrst fauk sandurinn af stað og svo hljóp fólkið af stað þegar rigningin byrjaði að falla.... Og svo rigndi eins og hellt væri úr fötu með þrumum og eldingum og miklum látum. Ég á vonandi eftir að sjá nokkur svoleiðis veður meðan ég er hérna – það er eitthvað svo skemmtileg orka í þrumuveðrum. Eftir ferðina til Coney Island fórum við aftur “to the city” eins og Manhattan kallast hérna. Fórum á hátíð sem er kölluð Wigstock – Dragdrottningar af öllum stærðum og gerðum – nokkrar alveg ótrúlegar hreint. Lady Bunny heitir drag-drottningin sem skipuleggur þetta allt saman og skipti auðvitað oft um búninga og svoleiðis.... held ég hafi aldrei á ævinni séð aðrar eins hárkollur. Svo voru auðvitað sérstakir gestir sem mættu á svæðið – RuPaul “Super-model of the World” tók eitt nýtt lag af diski sem er að koma út og svo auðvitað smellinn sinn gamla “Cover-girl” - Graham Norton spjallþáttastjórnandinn frá Englandi var leynigestur og svo auðvitað sá maður sem mér fannst skemmtilegast að sjá þarna – Boy George sem ég hélt mjög mikið uppá sem unglingur – var lengi með stórt plakat af honum uppi á vegg í herberginu mínu.
New York er svo sannarlega staður þar sem maður getur rekist á ýmis þekkt andlit. Ég er t.d. nokkuð viss um að ég mætti henni Shi Ann úr Survivor þáttunum á gangi á 8th Avenue um daginn. Jeffery meðleigjandi benti mér á garðinn þar sem Miranda úr Sex and the City gifti sig – svona eru þekktir staðir og fólk útum allt.  Svo gaman hvað maður kannast við margt hérna í umhverfinu bara úr sjónvarpinu og bíómyndum.
Ég er búinn að hitta nokkuð marga af vinum Wesley’s og Jeffery’s og alltaf vekur nafnið mitt jafnmikla spurningu. Þó Mummi sé einfalt virðist það ekkert of auðvelt í framburði fyrir marga. Búinn að heyra margar útgáfur. Wesley og Jeffery ákváðu að ég ætti að fá amerískt nafn svona fyrir þá sem ekki gætu sagt nafnið mitt – hehehehe
Þannig að stundum heiti ég Gary – þeir félagar kalla mig Gary þegar ég segi eitthvað sniðugt sem dissar þá tvo – þegar þeir eru ekki alltof ánægðir með það sem ég segi við þá – þá er það Gary sem talar..... Skemmtilegur brandari  - Annars fannst mér nú best það sem ég heyrði frá Jeffery hinum (þeir eru sko tveir) þetta er ekki meðleigjenda Jeffery heldur Jeffery vinur Wesleys – Hann átti eitthvað voða erfitt með að segja nafnið mitt og sagði loksins “I’m gonna call you Sugar-cube” hehehehe
Frekar fyndinn karakter – kjaftfor, svartur hárgreiðslumaður – kann ekki að skammast sín fyrir það sem hann segir. En hann er alveg ljúfur inn við beinið – þegar þetta er skrifað er hann hérna að pakka dótinu sínu niður í kassa sem hann er búinn að vera með hérna í geymslu hjá Wesley – er sjálfur að flytja inn til kærastans síns.