Mummi back in Iceland

Jæja, haldiði að maður sé duglegur í dag !!! Önnur færslan hérna á einum degi ekki 13 tímar síðan ég skrifaði hitt inn í morgun.
Langaði bara svona að deila með ykkur þjóðerniskenndinni minni. Fór semsagt í Carnegie Hall þar sem Garðar Cortes stjórnaði New England Symphony Orchestra og kórum héðan og þaðan úr heiminum þar á meðal óperukórnum og Karlakórnum Þröstum. Nú þar sem ég stóð og beið eftir að kaupa miða var mér boðinn miði svona á næst besta stað sem kostar 50 dollara á 25 dollara en þar sem ég átti bara 20$ seðla fékk ég miðann á 20 :) -Maðurinn hafði semsagt gefist upp á að bíða eftir vini sínum sem átti að fá hinn miðann og ákvað að selja hann frekar og minnka tapið. Gott fyrir mig - slæmt fyrir hann. Tónleikarnir hófust svo á því að Garðar bað alla að rísa úr sætum meðan þau syngju þjóðsönginn okkar þar sem forsetinn og hans frú væru stödd í salnum. Og Mummi fylltist þjóðerniskennd auðvitað - með tár á hvarmi og kökk í hálsi hehehe.
Elijah var svo mjög fínt hjá þeim. -Ég verð samt að viðurkenna að ég hef aldrei heyrt verkið áður þannig að ég get lítið dæmt um flutninginn nema að hljómurinn var mjög þéttur og fínn - enda varla annað hægt í þessu flotta húsi. Þetta er nokkuð langt verk hátt í 3 klukkutímar en margt mjög fallegt í því. Viðtökurnar voru mjög góðar held ég bara - spurning hvað gagnrýnendum finnst um þetta allt saman. Spjallaði svo aðeins við þau á bak við húsið við sviðsinnganginn eftir á. Annars voru þau öll á hraðferð - á leið í siglingu í kringum Manhattan - eitt af því sem ég á eftir að gera hérna í þessari borg þar sem allt er til og hægt.... Bekkjarsystir mín ein hún Jane er meira að segja búin að finna stað þar sem er til Pepsi Max en það hef ég ekki séð síðan ég fór frá Íslandi. Það versta var að svo gleymdi hún aftur hvar hún hafði séð það. Jæja næstum komið miðnætti og ég ætti að fara að sofa - helgin búin að vera viðburðarrík og ekki nóg um svefn, búinn að semja 4 takta af flottum ryþmum fyrir tónlistartímann minn á morgun. -Músíkverkefnin mín eru alltaf aðalhöfuðverkurinn um helgar - ég held hjá okkur öllum. Promo eins og hann er kallaður =Professor Moulton hleður alltaf á okkur verkefnum. En maður lærir þó allavega eitthvað
góða nótt segi ég bara
:)

9:47 á sunnudagsmorgni... Sólin skín úti og 12°C samkvæmt tölvunni og veðurforritinu mínu. Verkið mitt var sýnt á fimmtudag og föstudag í skólanum - gekk bara rosa vel -sumt var betra fyrra kvöldið og annað betra seinna kvöldið eins og oft vill verða. Þetta var allt tekið uppá video og ég á að sjálfsögðu eftir að fá kópíu svo ég geti sýnt ykkur heima. Ég hitti Trey sem var í Íslenska Dansflokknum í eitt ár eftir seinni sýninguna sem hann kom að sjá. Búið að vera rosa mikið að gera hjá honum og verður eitthvað áfram, við höfum ekkert getað hist síðan ég kom hingað út. Hann leit bara vel út strákurinn. Í gær laugardag var alveg fullt um að vera hjá mínum. Byrjaði daginn á að taka til hérna heima og klára þvottinn. Fór svo í Whole Foods Market sem er verslun aðallega með lífrænt ræktað eða svona "betri" matvöru. Þeir selja íslenskt lambakjöt þarna að staðaldri og Siggi Hall var mættur á staðinn til að skera lamb ofan í kanann (og íslendingana sem voru þarna á svæðinu). Þegar ég kom inní bygginguna mætti mér Óperukór Reykjavíkur sem söng af krafti... frekar óraunverulegt að sjá þarna öll þessi andlit sem maður kannast við eða þekkir -þarna er Sigurjón þjónustufulltrúinn minn úr Íslandsbanka, Sybille kærastan hans Elíasar úr Dansflokknum Garðar Thor yngri og eldri ásamt mörgum fleirum. Við Sybille löbbuðum um í pásunni þeirra og fengum okkur snarl þarna. Svo kom Erin bekkjarsystir mín og hitti mig þarna. Við hlustuðum á kórinn syngja og fórum svo og versluðum til að undirbúa partýið mitt sem ég hélt í gærkvöldi fyrir bekkinn minn. Skólinn fór sko saman á sýningu í leikhúsi hérna rétt hjá "BAM". Sýningin var skemmtileg en partýið var eiginlega enn skemmtilegra. Vantaði því miður nokkra en við sem vorum hérna skemmtum okkur konunglega og meðleigjendur mínir skemmtu sér mjög vel líka.
Ég verð nú að láta fljóta með hérna eina góða sögu úr skólanum. Phyllis Lamhut sem kennir mér "Dance theory and composition" -listina að semja dansa er helv. klár kelling. Töff New York kelling sem lætur sko ekkert trufla sig eða koma sér á óvart. Hefur oftast svör á reiðum höndum. Hún er með algjör röntgenaugu sem sjá allt. Við erum semsagt búin að vera að vinna að ýmsum hlutum hjá henni. Erum mikið í dansspuna en þurfum líka reglulega að semja stutt verk eða stúdíur þar sem við erum að skoða ákveðna hluti í dansinum. Hluti eins og liðamót, orku, flæði og svo framvegis. Hennar aðalgagnrýni á mig síðan við byrjuðum var að henni fannst ég ekki nota bakið nóg í mínum dansi og því sem ég var að semja fyrir tímana hennar. Svo núna í vikunni vorum við að einbeita okkur að "motion" sem ég held að megi þýða sem flæði. Og ég ákvað að fá bakið til að vera svolítið hreyfanlegra en það hefur verið. Og tókst svona rosa vel til. Svo vel að þegar allir voru búnir að dansa sinn litla sóló rann upp fyrir henni að stelpurnar sem voru í mínum hóp voru ekki nógu "voluptuous" orð sem er erfitt að þýða held ég. En allavega - þá voru þær ekki nógu kvenlegar og mjúkar í hreyfingum og ég víkingurinn hafði mýktina á valdi mínu. Mér fannst þetta frekar fyndið sko - enda gerði ég í því að vera með mjúkar hreyfingar sérstaklega í bakinu eins og hún er búin að vera að biðja um. En núna þurfa allir hinir krakkarnir að koma með stuttan sóló þar sem þau kanna mýktina og kynþokkann.
Ætli það sé ekki best ég snúi mér að lærdómnum núna - ætla að reyna að sjá óperukórinn í Carnegie Hall á eftir. Verð að ná klára eitthvað af þessum heimaverkefnum áður.
Bið að heilsa ykkur öllum
bestu kveðjur
Mummi