Mummi back in Iceland

jása jása ....
sælt veri fólkið... ég var að spá hvort ég væri að verða amerískari og amerískari með hverjum deginum sem líður hérna. Seinni partinn í dag þegar ég var á leiðinni heim úr skólanum hringi ég eftir lyftunni eins og venjulega (það er sko sérstakt fólk sem keyrir lyftuna upp og niður). Svo kemur lyftan, dyrnar opnast og hvað segi ég við lyftuvörðinn ?... :"Hi MAN!!!!" Mér brá nú bara svolítið þegar þetta datt uppúr mér. -Ekki beint eitthvað sem ég er vanur að segja.
Ég og meðleigjendur mínir áttum alveg gullið móment um daginn - síðasta sunnudag til að vera nákvæmur. Jeffery eldaði handa okkur kvöldmat og svo sátum við og horfðum á Sex and the city í sjónvarpinu. Það voru allskonar umræður hérna um það hvernig þær voru nú að haga sér stelpurnar. Hvort rétt væri að tala svona - fara fram á ákveðna hluti í sambandi og svona .... Allt rosalega merkilegt svona hehehe NEMA HVAÐ - þetta var semsagt þátturinn þar sem mamma hennar Miröndu deyr, allt rosalega sorglegt og vinkonurnar reynast vinir í raun. Fínn leikur í gangi þarna og mikil sorg og erfiðleikar. Alveg í lokin á þættinum er komið að dramatískum hápunkti og allt voðalega fallegt í sorginni. -Tárin voru nú alveg komin fram í augnkrókana á mér og ég hugsaði með mér : "ég get nú ekki látið strákana sjá mig skæla hérna..." og sem ég lít upp - þá erum við allir með tárin í augunum og við það að beygja af !!! Þegar við föttuðum þetta - hvað þetta var nú eitthvað hommalegt allt saman, að sitja skælandi yfir Sex and the city sprungum við allir úr hlátri og veltumst um í dágóða stund á eftir. Frekar fyndin staða sem kom þarna upp hjá okkur.
Þegar ég kom heim í kvöld var svo miði á útidyrahurðinni hjá okkur -stílaður á eiganda 118 Gates Ave. -Frá heilbrigðiseftirlitinu hér í borg - sekt uppá 100$ takk fyrir - fyrir að hafa ekki mokað snjóinn af gangstéttinni hérna eftir hríðina miklu um daginn. Hér er það semsagt á ábyrgð eiganda hússins að gangstéttarnar séu göngufærar og ekki slysahætta fyrir vegfarendur. -Nathaniel, eigandinn að húsnæðinu sem ég bý í var semsagt í burtu og mokaði þar af leiðandi ekki snjóinn af stéttinni. Meðleigjendur mínir mokuðu að framan daginn eftir að hætti að snjóa (það á sko að moka 4 tímum eftir að hættir að snjóa) en Nathaniel dró það semsagt eitthvað að moka stéttina til hliðar við húsið. hehehe -eins gott að vera "on top of things" eins og þar stendur.
Hmmm hvað annað... um helgina síðustu brann stjórnstöð í neðanjarðarlestarkerfinu inni á Manhattan sem hefur sett lestarsamgöngur heilmikið úr skorðum. Ég er reyndar heppinn. Lestin sem ég tek venjulega C-lestin verður ekkert á ferðinni næstu mánuði meðan þetta verður lagað en í staðinn er búið að færa F-lestina sem ég skipti venjulega yfir í til að komast í skólann þannig að ég get tekið hana alla leið núna án þess að skipta. Það er verra ef maður vill komast uppá UWS-upper west side.... gæti tekið langan tíma með einhverjum skiptum og svona.
Jæja -- ætla að láta þetta duga í bili, heimavinnan bíður EN ég er nú að reyna vera duglegri að skrifa hérna - það eru vonandi einhverjir lesendur þarna... endilega haldið áfram að senda mér póst - skrifa comment hérna á síðuna og svo framvegis :)
kærar kveðjur
Mummi

BRRRRRRRRR
já - það er sko búið að vera kalt hérna í New York undanfarna viku. Ég hef semsagt labbað af stað í skólann í allt að 15 gráðu frosti - og -15°C er kalt gott fólk !!! ansi kalt. Fólk heldur alltaf að ég sé vanur svona veðri og finnist þessi kuldi bara alltí lagi. Verður bara frekar hissa þegar ég segi þeim að það verði aldrei svona kalt á Íslandi. Allavega ekki á þeim hluta landsins sem ég bý á. Núna er snjór -búið að snjóa síðan á hádegi í dag og spáir áframhaldandi snjókomu fram á hádegi á morgun sunnudag. Það er verið að tala um allt að 12-18 tommur af snjó það er 30-45 cm af jafnföllnum snjó - en svo spáir sko roki á morgun þannig að snjórinn getur fokið í allskonar skafla og læti. Annars fer skólinn bara vel af stað. Ég er miklu ánægðari með ballettkennarann minn núna miðað við þá sem ég hafði þarna seinni helming haustannar. Hún er miklu nær þeim stíl sem ég er vanur og finnst gaman að dansa. Mörg verkefni framundan og er eitt þeirra mjög stórt, hef minnst á það áður hérna held ég - í "leikstjórn og kóreografíu" faginu mínu erum við 2 og 2 saman að fara að vinna verk þar sem við byggjum á texta - fáum tónskáld, búningahönnuð, leikmyndahönnuð og ljósahönnuð allt fólk sem er að læra þetta hér við skólann til að fullvinna verkið með okkur. Ég og Lisa sem er með mér í bekk ætlum að byggja okkar verk á textanum úr Bítlalaginu "Lucy in the sky with diamonds" -hver er Lucy - hvernig persóna er hún. Margar fallegar og skrautlegar lýsingar í þeim texta. Örugglega draumur fyrir búningahönnuðinn.
Fór í gær í The Joyce og sá Savion Glover sem er einn frægasti/besti steppdansari hér á landi um þessar mundir. Hefur hlotið Tony-verðlaun dansað í kvikmyndum, á sviði, í sjónvarpi og í poppmyndbandi með Puff Daddy til að nefna eitthvað. Hann ferðaðist um með Gregory Hines og kom fram með Sammy Davis jr. -Þarna í gær var hann að steppa við klassíska tónlist. Mér fannst hann frábær og það sem hann var að gera. Fannst samt ekki alltaf passa að steppa svona við suma klassísku tónlistina. Kom misvel út það sem hann var að gera.... Lokaatriðið var sérstaklega flott þar sem hann var með klassíska kammerhljómsveit + jasstónlistarmenn sem spunnu útfrá stefinu "Stars and Stripes" og hann steppaði ofan í - með - á móti... Sú sena var bara algjört brill og maðurinn hreinlega stoppaði ekki meðan á því stóð í rúmar 40 mínútur. Hef sjaldan séð mann svitna eins mikið á sviði eins og hann. Það sem var nú samt best við hann er að hann er svo einlægur á sviðinu og laus við allt sem heitir yfirborðsmennska. Hann var bara að gera sitt þarna á sviðinu og ekkert "TARA!!!" í gangi... "sjáiði mig hvað ég er klár" Hann bara steppaði eins og hann ætti lífið að leysa og hafði gaman af því. :) alltaf gaman að sjá svona performans....
Jæja komið miðnætti hjá mér og tími til kominn að fara í háttinn... -ætla að reyna að vera vaknaður kl 10:30 í fyrramálið og hlusta á beina útsendingu á rás 2 á netinu. Viðtal við Maríu Reyndal sem leikstýrði leikritinu sem ég samdi dansana við þarna í fríinu mínu. Spítalaskipið eftir Kristínu Ómarsdóttur í Nemendaleikhúsinu.
Spennandi að heyra gagnrýnina sem mér skilst að eigi að flytja líka...
Bless í bili
Mummi

Jæja, dagur er að kvöldi kominn - í dag var síðasti frídagur fyrir vorönn og á morgun byrjar ballið aftur. Mánudagurinn í dag var frábrugðinn öðrum mánudögum þannig að í dag var MLK-day eða Martin Luther King dagur, til heiðurs þeim mannréttindafrömuði sem barðist mikið fyrir réttindum blökkumanna hérna á sínum tíma. Fór að versla hérna í matvörubúðinni seinni partinn og var hún skreytt í tilefni dagsins.
Ég er búinn að hanga hérna heima í dag og í gær - náði mér í þennan líka skemmtilega hósta heima á Íslandi, ekki skrýtið miðað við hversu mikið af veiku fólki ég var að umgangast. Krakkarnir í nemendaleikhúsinu skiptust td á um að vera veik og mamma blessunin fékk nú að kenna illa á hóstanum. Heimferðin gekk semsagt bara vel þó hún væri löng. Rúmlega 13 tíma ferðalag frá því að við mamma lögðum af stað uppá flugvöll þar til ég var kominn hingað inn í herbergið mitt. Þar sem ég var nú búinn að segja svona hálfa ferðasögu þarna á flugvellinum í Boston verð ég eiginlega að láta afganginn fylgja með - frekar fyndið sko. Við vorum semsagt TVÖ í fluginu frá Boston til New York. Jamm ég segi, les og skrifa: TVEIR FARÞEGAR í flugi DL 5411 frá BOS til NYC. Það hefur ekki verið mikill gróði af því flugi. Flugfreyjugreyið stóð bara hjá sætunum okkar og fór með ræðuna sína með vandræðalegt bros á vör, fattaði það eftir því sem á leið að fullt af því sem hún var að segja okkur frá átti alls ekki við okkur - vorum td ekki með börn með okkur þannig að það þurfti ekki að taka fram að við ættum að setja grímuna á okkur fyrst og svo börnin skildi verða breyting á loftþrýstingi í vélinni. Nú og hvorugt okkar sat við neyðarútgang þannig að ekki þurfti að kenna okkur að opna hann ef til slyss skildi koma. Frekar fyndið allt saman. Svo þegar flugstjórinn ávarpaði okkur í hátalarakerfið sagði hann sposkur "Lady and gentleman" eða "Dama mín og herra". Æ þetta var allt eitthvað svo absúrd og skemmtilegt. En við vorum bara öll sammála um að þetta væri nú bara fyndið allt saman og hlógum þessvegna bara að þessu öllu.
Ég held ég ætti að fara að lesa meira núna fyrir leiklistartímann á miðvikudaginn - eigum að vera búin að lesa leikrit sem heitir "Loose Ends" tvisvar í gegn og ég er búinn einu sinni og núna hálfnaður með seinna skiptið. Við komum til með að vinna senur úr þessu leikriti núna í leiklistartímum það sem eftir lifir vetrar. Verður spennandi að sjá hvernig það kemur út.
En semsagt "back to normal" á morgun - skólinn bara eins og venjulega... Ég verð vonandi duglegur að skrifa hérna og segja frá því sem á daga mína drífur - sem minnir mig á það drífur - drífa - snjódrífa - í morgun þegar ég vaknaði sá ég fyrsta snjóinn hérna í new york, ef snjó skyldi kalla. Varla að það sé hægt að kalla þetta föl sem lá á jörðinni. Wesley meðleigjandi minn segir mér að á sama tíma í fyrra hafi þau þegar verið búina að fá þrjá snjóstorma með ca. einu feti af snjó í hvert skipti. En ekki þennan vetur. Það hefur verið kallt en ekkert snjóað af ráði.
bless í bili,
Mummi

Jæja,
langar til að byrja á að óska öllum gleðilegs árs - sérstaklega þeim sem ég ekki náði að hitta meðan ég var heima.
fannst ég bara verða að setja inn eina færslu hérna - maður er eitthvað svo "Þotuliðslegur" hérna - sitjandi á Logan-flugvelli í Boston eftir millilendingu frá Íslandi og núna bíð ég semsagt eftir fluginu mínu áfram til New York - Kominn í gegnum vegabréfaskoðun og tollinn og allt gekk vel þar. Allir pappírar í lagi og svona :)
Annars var jólafríið nú allt öðruvísi en ég hafði gert ráð fyrir. María Reyndal leikstjóri hringdi semsagt í mig og bað mig að vinna með sér í verkefni með nemendaleikhúsinu, nýtt leikrit eftir Kristínu Ómarsdóttur. Það er skemmst frá því að segja að þetta var voða skemmtilegt tímabil - gaman að vinna með þeim krökkunum en verst að ég næ ekki að sjá frumsýningu hjá þeim sem verður um næstu helgi. En skólinn kallar byrjar núna á þriðjudaginn kemur 18.jan. Ég hlakka nú bara heilmikið til að komast af stað aftur - mörg skemmtileg og spennandi verkefni framundan sem þið fáið að heyra af þegar þar að kemur.
Þá er þessari þotuliðs-dagbókarfærslu lokið í bili hehehe best að koma þessu í birtingu hérna á vefnum
bless í bili
Mummi