Mummi back in Iceland

Jæja, dagur er að kvöldi kominn - í dag var síðasti frídagur fyrir vorönn og á morgun byrjar ballið aftur. Mánudagurinn í dag var frábrugðinn öðrum mánudögum þannig að í dag var MLK-day eða Martin Luther King dagur, til heiðurs þeim mannréttindafrömuði sem barðist mikið fyrir réttindum blökkumanna hérna á sínum tíma. Fór að versla hérna í matvörubúðinni seinni partinn og var hún skreytt í tilefni dagsins.
Ég er búinn að hanga hérna heima í dag og í gær - náði mér í þennan líka skemmtilega hósta heima á Íslandi, ekki skrýtið miðað við hversu mikið af veiku fólki ég var að umgangast. Krakkarnir í nemendaleikhúsinu skiptust td á um að vera veik og mamma blessunin fékk nú að kenna illa á hóstanum. Heimferðin gekk semsagt bara vel þó hún væri löng. Rúmlega 13 tíma ferðalag frá því að við mamma lögðum af stað uppá flugvöll þar til ég var kominn hingað inn í herbergið mitt. Þar sem ég var nú búinn að segja svona hálfa ferðasögu þarna á flugvellinum í Boston verð ég eiginlega að láta afganginn fylgja með - frekar fyndið sko. Við vorum semsagt TVÖ í fluginu frá Boston til New York. Jamm ég segi, les og skrifa: TVEIR FARÞEGAR í flugi DL 5411 frá BOS til NYC. Það hefur ekki verið mikill gróði af því flugi. Flugfreyjugreyið stóð bara hjá sætunum okkar og fór með ræðuna sína með vandræðalegt bros á vör, fattaði það eftir því sem á leið að fullt af því sem hún var að segja okkur frá átti alls ekki við okkur - vorum td ekki með börn með okkur þannig að það þurfti ekki að taka fram að við ættum að setja grímuna á okkur fyrst og svo börnin skildi verða breyting á loftþrýstingi í vélinni. Nú og hvorugt okkar sat við neyðarútgang þannig að ekki þurfti að kenna okkur að opna hann ef til slyss skildi koma. Frekar fyndið allt saman. Svo þegar flugstjórinn ávarpaði okkur í hátalarakerfið sagði hann sposkur "Lady and gentleman" eða "Dama mín og herra". Æ þetta var allt eitthvað svo absúrd og skemmtilegt. En við vorum bara öll sammála um að þetta væri nú bara fyndið allt saman og hlógum þessvegna bara að þessu öllu.
Ég held ég ætti að fara að lesa meira núna fyrir leiklistartímann á miðvikudaginn - eigum að vera búin að lesa leikrit sem heitir "Loose Ends" tvisvar í gegn og ég er búinn einu sinni og núna hálfnaður með seinna skiptið. Við komum til með að vinna senur úr þessu leikriti núna í leiklistartímum það sem eftir lifir vetrar. Verður spennandi að sjá hvernig það kemur út.
En semsagt "back to normal" á morgun - skólinn bara eins og venjulega... Ég verð vonandi duglegur að skrifa hérna og segja frá því sem á daga mína drífur - sem minnir mig á það drífur - drífa - snjódrífa - í morgun þegar ég vaknaði sá ég fyrsta snjóinn hérna í new york, ef snjó skyldi kalla. Varla að það sé hægt að kalla þetta föl sem lá á jörðinni. Wesley meðleigjandi minn segir mér að á sama tíma í fyrra hafi þau þegar verið búina að fá þrjá snjóstorma með ca. einu feti af snjó í hvert skipti. En ekki þennan vetur. Það hefur verið kallt en ekkert snjóað af ráði.
bless í bili,
Mummi