Mummi back in Iceland

Þegar þetta er skrifað sit ég hérna við nýja 50$ skrifborðið mitt úr IKEA og horfi hérna yfir tölvuskjáinn útí garð sem á reyndar eftir að gera upp. Það er komið fram á dag – og á morgun þriðjudag byrjar skólinn á fullu. Síðasta vika var nokkuð bissí – Allskonar námsskeið og “workshop” í gangi um það hvað bíður okkar næstu vikur og mánuði í þessu M.F.A. námi hérna við Tisch.
Fimmtudagsmorgun hófst á því að ég fór á heilsugæslustöð NYU í ástandsskoðun hjá sjúkraþjálfurunum þar og þar var tékkað á nokkurnveginn öllu sem hægt er að tékka á. Held að ástandsskoðunin sem við dansarar hjá Íslenska Dansflokknum fórum alltaf í hjá Gáska sé ekki helmingi eins nákvæm. Ég kom nú samt mjög vel útúr henni miðað við marga – ég fékk blað með 3 teygjuæfingum sem ég á að gera á hverjum degi hehehe. Styrktarprófinu lauk með orðunum “you’re perfectly strong” og ég ákvað að vera svolítið góður með mig og sagði bara “of course” – íslenskur víkingur hlýtur að vera sterkur. Annars talandi um að vera sterkur úff!!!! – þarna á sjúkraþjálfunardeildinni vinnur kona að nafni Heather – hún er semsagt atvinnulíkamsræktarkona – og maður lifandi er konan mössuð – svona fyrir utan síða hárið og löngu neglurnar þá er voða lítið kvenlegt við hana. Andlitið er einhvern veginn þannig að hún gæti verið hvort heldur sem er kona eða karl og ekki þarf að taka fram að líkaminn er pjúra vöðvar. Maður fær nú bara minnimáttarkennd í kringum svona fólk. Carol sem er stelpa með mér í bekk var í þessari skoðun um leið og ég spurði mig daginn eftir hvort þetta hefði verið kona eða maður. –Þessi Carol er ansi skemmtilegt – við erum með svipaðan húmor og erum búin að hlæja mikið saman síðan þetta var. Eftirnafn hennar er Knopf – eða “hnappur” uppá þýsku –sniðugt eftirnafn að bera. Hún er ein af þeim sem eru næst mér í aldri í hópnum. Mér sýnist við vera á svona 10 ára bili – rúmlega 20 til rúmlega 30 ára gömul.
Þegar við vorum búin í sjúkraþjálfunarprófinu tók við “placement test” fyrir ballett og módern tímana – svona til að velja fólk saman í hópa sem annars skiptir ekki öllu máli – það eru 4 aðalkennarar í hvoru fagi fyrir sig – klassík og módern og í gegnum skólaárið er þessu skipt þannig að allir eru í tímum hjá öllum kennurum. Mummi er nú ekki búinn að vera nógu duglegur að koma sér í form fyrir haustið þannig að svona þegar komið var fram í miðjan tíma var minn farinn að finna mikla þreytu í lærunum og harðsperrurnar sem læddust inn þennan daginn og daginn eftir úff !!! maður lifandi – þær voru ansi slæmar. En samt lætur maður sig nú hafa þetta dag eftir dag. Svona er maður nú bilaður.
Tisch sem er listadeildin við NYU hélt Graduate Mixup á fimmtudagskvöldið var. Þar komu saman allir framhaldsnemendur – þ.e. fólk í Mastersnámi, til að kynnast fólki úr öðrum deildum. Hitti þar einn íslending, Huldar held ég að hann heiti (þið vitið hvað ég er gleyminn á nöfn)– og svo skilst mér að það sé ein stelpa líka sem er í listnámi þarna – sá hana samt ekki. Okkur fannst við vera rosa kunnuglegir enda kom í ljós að hann hafði verið í tökuliðinu sem tók upp Trópí-auglýsinguna með henni Aðalheiði í balletttíma einn morguninn í vor. Þegar við hin höfðum miklar áhyggjur af því að við sæumst í mynd hehehehe – Hann mundi sko vel eftir því og fannst það frekar fyndið 
Hverfið okkar hérna er rosa fínt – við erum með garð hérna fyrir utan sem á reyndar eftir að gera fínan – Nathaniel eigandinn heyrði frá meðleigjendum mínum að ég hefði verið að vinna í mínum garði í sumar og vildi endilega fá hugmyndir – Garðurinn er ekki ósvipaður í laginu og garðurinn heima á Barónsstíg. Það er eikartré held ég í garðinum sem er örugglega ca 10-15 metrar á hæð – fallegt og myndarlegt tré. Reglulega heyrir maður í engisprettum og ég fann meira að segja eina örenda í gluggakistunni í eldhúsinu um daginn. Myndarleg dýr engisprettur – fagurgrænar og stærri en flest skordýr sem byggja Íslandið góða. Annars finnst mér ferlega kósí að liggja uppí rúmi á kvöldin og heyra í engisprettunum kyrja hérna fyrir utan. Já og svo er annað – fyrsta morguninn sem ég vakna hérna og opna augun þá sé ég lítinn sætan íkorna hlaupandi upp og niður eikartréð. Þannig að þó maður sé staddur í borg þar sem allt er meira og minna steinsteypa – gler og malbik, þá er hverfið okkar nokkuð gróið –maður missir ekki alveg tengslin við náttúruna. Og ef maður vill komast í tengsl við náttúruna er alltaf CENTRAL PARK Þar er sko alveg hægt að gleyma því að maður sé staddur í stórborg enda þessi garður alveg gígantískur að stærð.
Nú fer í hönd fyrsta skólavikan og verður hún örugglega nokkuð strembin – þetta verða 2 tæknitímar á dag og í næstu viku er Pilates tvo morgna – kennarinn ekki af verri endanum – Kathy Grant sem er ein tveggja í heiminum sem lærði beint af Joseph Pilates sjálfum og er ennþá að kenna. Mér skilst hún sé 75 ára og algjörlega af gamla skólanum. – Verður áhugavert að kynnast því. –Það er líka hægt að fá einkatíma hjá henni í tækjunum og svoleiðis – nemendur með stærri vandamál og meiðsli hafa forgang. Spurning hvort maður komist að til að styrkja betur svæðið í kringum mjóbakið þar sem brjósklosið kom. Fyrir utan tæknitímana tek ég leiklist tvisvar í viku – tónlist tvisvar í viku – leikstjórn og kóreografíu tvisvar í viku – “dance theory & composition (listin að setja saman dansverk) tvisvar í viku – dansgagnrýni einusinni í viku og anatómíu/hreyfifræði einu sinni í viku. Stundaskráin er semsagt ansi þétt setin og svo fyrir utan þetta allt saman koma æfingar fyrir sýningar – á sýningum er maður til skiptis – danshöfundur – dansari – tæknimaður o.s.frv. Allir hjálpa öllum dæmi svona. Nokkuð sniðugt til að fá reynslu á hinum ýmsu sviðum leikhúsvinnunnar.
Þegar þetta er skrifað erum við ekki enn komnir með internet-tengingu hérna heima en eigum að fá hana á morgun. –Í dag er “labor-day” sem er almennur frídagur – og mikið rosalega vona ég nú að það standist þetta með internet-tenginguna – það er orðið ansi þreytandi og dýrt að fara alltaf á Starbucks til þess að komast á netið –