Mummi back in Iceland

jæja - dagur að kveldi kominn...
búinn að vera alveg hreint rosa duglegur í dag - þvoði 4 vélar af þvotti, skúraði herbergið mitt, ganginn og tók allt baðherbergið í gegn. Þreif þar að auki eldavélina og gerði aðeins snyrtilegra í eldhúsinu. 'Gi dulleur? :)
Á sunnudögum er mjög algengt að sjá svörtu fjölskyldurnar hérna í hverfinu ganga til kirkju í sína fínasta pússi. Það eru nokkrar kirkjur hérna í kring og virðast þær aðallega vera sóttar af blökkumönnum. Mig langar einhvern sunnudaginn að bregða mér í ekta gospelmessu - sitja bara aftast og hlusta á sönginn. Söngtími hjá mér í fyrramálið - fyrsti alvöru tíminn okkar saman... síðasti tími fór aðallega í að kynnast og finna út hvaða rödd ég syng. Hefði nú reyndar alveg getað sagt henni að ég væri baritónn, -hún komst allavega að þeirri niðurstöðu eftir að hafa prófað mig aðeins.
Í gær fór ég í hljóðstúdíó skólans til að vinna að verkefni fyrir næsta tíma. Áttum að búa til hljóðmynd við ljóð sem við sömdum um daginn. Nú það er skemmst frá því að segja að ég tékkaði mig inn klukkan 16:25, jú leit á klukkuna um 6 leytið og svo vissi ég ekki fyrr en klukkan var orðin ÁTTA !!!! Semsagt búinn að sitja við tölvuna og hljómborðið í tæpa fjóra tíma. Ekkert mál að gleyma sér svona. ÉG var nokkuð ánægður með útkomuna hjá mér - allavega fékk ég svona kátínukitl í magann þarna undir lokin þegar fór að koma einhver mynd á þetta hjá mér. Sjáum til hvað kennarinn segir í næsta tíma þegar við spilum þetta fyrir hina...
Eitt það leiðinlegasta sem mér finnst ég sjá hérna er heimilislaust fólk sem er annsi víða - nú eða bara betlarar hingað og þangað um borgina. Það er nú einn fótalaus maður sem býr hérna rétt hjá í bíl sem er lagt fyrir utan kirkju tveim götum héðan. Hann fer allra sinna ferða í hjólastól en bíllinn er hans heimili. Þarna svaf maðurinn í fyrravetur meðan mér var hvað kaldast hérna inní herberginu mínu sem er með þynnri veggi og því minna einangrað en aðrir veggir hússins. Maður hefur það nú ótrúlega gott miðað við marga aðra. Um daginn þegar ég var að labba í skólann sá ég svo ungann mann, pönkara sem lá og svaf á gangstéttinni við 2nd Avenue þar sem skólinn minn er. Þar sem hann var sofandi gat ég virt hann vel fyrir mér þegar ég labbaði framhjá og það sem var nú ótrúlega fallegt í þessu öllu var friðurinn yfir andlitinu á honum þar sem hann svaf. Dótinu hans var svo raðað skipulega í kringum hann þarna á gangstéttinni. Seinna þennan sama dag sá ég hann svo í almenningsgarði rétt hjá skólanum og var nú eitthvað meira veldi á honum þar í vinahópnum heldur en fyrr um morguninn. Pönkarar eru nú oftast með einhverja svona fyrirferð og klæðast heldur ógnvænlegum fötum - án þess að ég sé að dæma einn né neinn. Mér fannst bara merkilegur munurinn á þessum sama manni um eftirmiðdaginn þar sem hann sat á sumbli með félögunum og þarna um morguninn þar sem hann lá sofandi á gangstéttinni. Mér finnst erfitt að loka á betlarana hérna og segja "I'm sorry" þegar maður er beðinn um peninga... En hvar á maður að draga mörkin þegar allur þessi fjöldi reikar um göturnar. Já New York er svo sannarlega borg mikilla andstæðna, Því svo sér maður ríkidæmið mjög víða...
Ég er að hugsa um að nota kvöldið til að lesa í skólabókunum og undirbúa mig fyrir vikuna...
Takk fyrir að lesa og ekki vera feimin að kvitta - sérstaklega þið sem aldrei kvittið eða kommentið á neitt hehehe ;)
ble ble
Mummi